
Hoe migrantenarbeiders(TKI's) als vee worden verkocht aan het Midden-Oosten
Ze beloven een beter leven, een hoog salaris en een veilige toekomst. Maar de realiteit voor veel Indonesische migrantenarbeiders (TKI) is een hel van opsluiting, intimidatie en mensenhandel. Ondanks een officieel verbod uit 2015, draait de 'maffia' achter deze handel op volle toeren. Laat ze er niet intrappen: een ticket naar het Midden-Oosten is vaak een enkele reis naar uitbuiting.
De 'Gouden Bergen' zijn een Gevangenis
Het begint altijd met mooie woorden van een 'sponsor'. Ze beloven dat alles veilig is, dat de papieren geregeld worden en dat er niks aan de hand is. Maar zodra je ja zegt, slaat de val dicht.
Slachtoffers worden vaak eerst een week of langer opgesloten in schimmige opvangcentra, meestal ergens in Jakarta. Geen contract, geen rechten. Hun paspoort wordt afgenomen en, nog belangrijker, hun telefoon wordt afgepakt. Dit is de eerste stap van de mensenhandelaar: isolatie. Zonder telefoon kan het slachtoffer niemand om hulp vragen. In deze schimmige wereld werken zelfs corrupte politieagenten soms mee om de handelaren te beschermen. Ze mogen ook geen seconde naar buiten.
De Wet en de Werkelijkheid
Sinds 2015 is het wettelijk verboden voor Indonesische huishoudelijke hulpen om naar het Midden-Oosten te worden uitgezonden. De reden? De talloze meldingen van zware mishandeling, verkrachting en TKI's die simpelweg nooit meer terugkeren naar huis.
Toch gaan de transporten door. De handelaren maken misbruik van de onwetendheid van arme arbeiders. De slachtoffers kennen de wetten niet en zien alleen de extra euro’s of rials die ze kunnen verdienen. Ze begrijpen niet dat ze hun vrijheid — en soms hun leven — opgeven voor dat geld.
De Brutaliteit van de 'Sponsors'
De daders schuwen niets. Wanneer een slachtoffer wordt gered, durven deze criminelen zelfs nog 'schadevergoeding' te eisen. Ze kloppen aan bij degenen die hielpen (ik zelf persoonlijk dus) en eisen bedragen tot wel 20 miljoen Rupiah (20 jt) terug voor gemaakte kosten.
Het antwoord op deze brutaliteit moet onmiskenbaar hard zijn. Ik stel hen volledig aansprakelijk en claim een schadevergoeding van meer dan 20 miljoen, dan niet onder je eigen naam maar namens de pembantu in mijn geval. Bij uitblijven van betaling volgt onmiddellijk aangifte bij de politie. De feiten zijn overduidelijk en eenvoudig te bewijzen: zij zijn de wetsovertreders. Wat hier plaatsvindt zijn geen fouten, maar structurele illegale praktijken die aantoonbaar ernstig en onmenselijk leed veroorzaken. Dit is strafbaar gedrag. Zij horen voor de rechter – en zo nodig in de cel – niet beschermd door geld of macht.
Wat te doen? Trek aan de Bel!
Als je iemand kent die in deze situatie zit, of als je zelf wordt benaderd door een schimmige tussenpersoon: wacht niet.
In Indonesië is er een speciaal hulpnummer dat 24 uur per dag bereikbaar is voor migrantenarbeiders:
BP2MI Hulpnummer: 0800-1000 (Pekerja Migran Indonesia - PMI)
De PMI is er om te helpen. Zij kunnen ondersteuning bieden bij het aangifte doen en het opnemen tegen de maffia die achter deze mensenhandel zit. En ik heb het opgenomen en ze helpen wel degelijk.
Een Waarschuwing aan Iedereen
Geloof de sponsors niet. Geloof de praatjes over 'veiligheid' zonder officieel contract niet. Als hun paspoort en telefoon worden afgepakt, zijn ze geen werknemer meer, maar een gevangene. Wees alert, bescherm je personeel en je familie, en meld verdachte praktijken direct bij de autoriteiten.
als jullie mensen kennen binnen TKI’s nu die hiermee te maken hebben, waarschuw hen en help dit direct onder de aandacht te brengen.